Zapraszamy do zapoznania się z twórczością artystów, których prace możemy zaprezentować u Państwa firmie.

W 2002 r. ukończył z wyróżnieniem Wydział Malarstwa Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. Uczestniczył w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i zagranicą.

Malarstwo Roberta Motelskiego można by najkrócej nazwać kontemplacyjno-ekologicznym – maluje przyrodę, ale nie w banalnej konwencji pejzażu. Interesuje go raczej faktura i kontur: trawy, śniegu, gałęzi na tle nieba. Wybiera jednolite kadry i ogranicza paletę barw, przez co zbliża się do monochromatycznej abstrakcji, a zarazem wydobywa ze swoich obiektów jak największą intensywność.

W 2001 roku ukończyła grafikę na Wydziale Malarstwa i Grafiki na Gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i zagranicą.  Jest też m.in. laureatką II edycji programu stypendialnego Ministra Kultury „MŁODA POLSKA”.

Obrazy Agnieszki Srokosz wyróżniają się harmonijna grą kolorów oraz przemyślaną kompozycją. Artystka malując, tworzy poetyckie mapy otaczającego ją świata. Jej prace są niezwykle nastrojowe i tchną spokojem.

W roku 2000 roku obroniła dyplom z grafiki warsztatowej w Instytucie Sztuk Pięknych UMCS w Lublinie. Uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Jest laureatką wielu nagród w konkursach graficznych.

Serigrafie Magdaleny Bąk mają w sobie coś z poetyckich fascynacji Mirona Białoszewskiego. Banalne szczegóły, elementy spowszedniałej rzeczywistości zyskują w jej pracach nieznaną nam dynamikę, malarską, ekspresję.

W roku 1999 roku obroniła dyplom z malarstwa na ASP w Warszawie.

Obrazy Doroty Berger to są bardziej „marzenia, niż obrazy ilustrujące rzeczywistość”. Jej sztuka rodzi się w podróży. Dosłownie i w przenośni, chodzi bowiem zarówno o rzeczywiste podróże, jak i podróże wyobraźni inspirowane baśniami, barokową muzyką, starymi ogrodami, pałacami oraz średniowiecznym i wczesno-renesansowym malarstwem.

*Polecamy: “Weranda” o wystawie Doroty Berger

W 2008 roku ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W 2007 roku przebywała na stypendium w Edinburgh College of Art w ramach program Socrates-Erasmus. Uczestniczyła w wielu projektach zbiorowych w Polsce.
Głównym tematem obrazów Agaty Czeremuszkin – Chrut jest postać ludzka. Swoich bohaterów przedstawia w bliskich, często intymnych relacjach. Do swoich obrazów często wprowadza litery lub pojedyncze wyrazy pełniące zarówno funkcję kompozycyjną, jak i nawiązującą do otaczającej nas rzeczywistością.

W 1999 roku ukończyła wydział Malarstwa na ASP w Krakowie. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych.

Artystka o swoim malarstwie mówi : Chcę pokazywać lepsze strony życia, naświetlać bardziej kolorowe momenty rzeczywistości , malować w ten sposób, by widz oglądając mógł poczuć temperaturę, zapach, smak mojego wycinka świata. Namalowanie obrazu jest zawsze zagadką i wyzwaniem- czy się powiedzie, czy zdołam pokazać właśnie to co chcę pokazać, czy przypadek odegra tym razem mniejszą czy większą rolę? “

W 1996 roku uzyskała dyplom z malarstwa w pracowni profesora Stanisława Korytki na wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz zrealizowała aneks do dyplomu w zakresie grafiki artystycznej w pracowni profesora Andrzeja Basaja. W 1998 roku otrzymała nagrodę Rektora ASP w prestiżowym konkursie im. Eugeniusza Gepperta.

Wycinanki Katarzyny Kmity łączą tradycyjne motywy łowickie z ikonami popkultury. Świat ludowych ornamentów spotyka się tutaj z postaciami z disneyowskich kreskówek, ludzikami lego, telewizyjnymi idolami, logami światowych korporacji.

*Polecamy: Globalnie / lokalnie – prasa o “Paradzie wycinanek” Kasi Kmity

Studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2002 roku zrobiła dyplom z malarstwa w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego. W latach 2003-2004 była na stypendium Rządu Francji w Marsylii, a w 2006/2007 w Paryżu.

Delikatny, graficzny rysunek w zderzeniu z geometrycznym znakiem, to jest napięcie, którego w obrazie poszukuje Anna Ładecka. Lubi ten rodzaj konfrontacji światów – pozornie harmonijny, ale i niepokojący zarazem. Stąd jej obrazy są trochę jak wakacyjne kartki pocztowe, jednak zaobserwowane gdzieś obok wakacyjnego nastroju, dobrej pogody. Jej malarstwo jest swobodne, ale nie beztroskie.

Studia na wydziale Inżynierii Produkcji Politechniki Warszawskiej. Studium Form Fotograficznych przy Fotoklubie Rzeczpospolitej Polskiej i przy Europejskiej Akademii Fotografii w Warszawie ukończyła w 2005 roku. Obecnie studiuje w Instytucie Twórczej Fotografii na Uniwersytecie Śląskim w Opavie w Czechach.

Jej specjalność to fotografia artystyczna. Artystka ma za sobą wiele wystaw i nagród, działa w stowarzyszeniu „Dom Fotografii” i w polskim Fotoklubie. Tworzy cykle: m.in. nagrodzone serię o rowerach, reportaż o szkole baletowej, pamiętnik z podróży do Egiptu.

Na Akademię Sztuk Pięknych uczęszczała w Łodzi – studiowała na wydziale Edukacji Wizualnej. Dyplom z wyróżnieniem otrzymała w Pracowni Grafiki prof. Tomasza Chojnackiego.. Miała kilka wystaw w Polsce, jej prace trafiły też do angielskich i niemieckich kolekcji.

W jej pracach zachwyca lekkość rysunku i świetlista, stonowana gama barw. Ludzkie sylwetki (często te same w różnych wariantach) wyłaniają się z tajemniczego tła, sytuacje między postaciami pozostają niedopowiedziane, ledwie naszkicowane. Melancholijne, pełne wyciszonej erotyki sceny przypominają starożytne freski – jakby zdołały zatrzymać czas. Nawet obrazy abstrakcyjne niosą ten szczególny nastrój : poetycki i intymny.

W 1994 roku ukończył medycynę na Akademii Medycznej w Lublinie, a w 2004 ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydział Grafiki.

W cyklu „Okna” Marcin Przybyłko fotografuje postacie zapatrzone w przestrzeń za otwartym oknem. Patrzenie – to przede wszystkim zwykła, codzienna czynność. Lecz nastrój i charakter zdjęć Marcina skłania do tego, by odczytywać je także w symboliczny sposób. By pomyśleć o kontemplacji, pogrążeniu się w myślach, ale również  – o byciu  w zawieszeniu, pomiędzy dwoma przestrzeniami, tym, co we wnętrzu, i tym, co na zewnętrz.

Absolwentka Szkoły Sztuk Pięknych w Regionalnym Konserwatorium Muzycznym w Valence. W 1989 roku ukończyła studia podyplomowe w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych, w Polsce i zagranicą.

Świat twórczości Mathilde jest subtelny, elegancki. Jej kaligraficzny styl czerpie z rytmu natury i filozofii buddyzmu zen. Utrwala kruchość i przemijalność, ale też – wydobywa esencję. Chwytając to, co chwilowe – zapisuje ślad jednostkowej obecności.  W naturze, w motywach roślin, we wcześniejszych pracach była to najczęściej łodyga trzciny, Mathilde Papapietro poszukuje uniwersalnej metafory istnienia. Mathilde Papapietro zajmuje się także grafiką warsztatową, fotografią, jest autorką instalacji.

Studia ukończyła na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, dyplom z grafiki poszerzony o ceramikę unikatową. Od 1997 roku jest asystentem w pracowni grafiki warsztatowej ASP we Wrocławiu. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych,  w Polsce i zagranicą.

Małgorzata Etber buduje swoje grafiki używając wibrujących, wręcz odblaskowych kolorów. Jej złożona kombinacja kolorystyczna czasem od razu przytłacza widza, a czasem wciąga go w swoją grę. Grafiki okrążają widza multimedialnym przekazem, który jest jednocześnie zmysłowy, intrygujący, intensywny w kolorze i informacji.

Marta Zasępa   ukończyła Warszawską Szkołę Fotografii dyplomem „Krajobrazy wewnętrze” w pracowni Mariana Schmidta.. Jej fotografie znajdują się w polskich i zagranicznych kolekcjach. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych.

Krajobrazy wewnętrze” to efekt kontemplacji tego samego miejsca, w które Marta Zasępa wpatrywała się o różnych porach roku. Fotografie te nie są czystą rejestracją rzeczywistości, lecz zapisem nastrojów i zachwytów artystki.

W 2009 ukończyła Wydział Malarstwa  na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

W swoich obrazach Dorota Wójcik przedstawia najczęściej człowieka: pojedyncze postacie, pary, grupy, na jednolitym, abstrakcyjnym tle. Jednak nie wszystko jest wiadome i dopowiedziane: twarze, dłonie, fragmenty „znikają”. Malarstwo Doroty Wójcik jest eleganckie, japonizujace, subtelne, nieco tajemnicze, o intensywnej, lecz harmonijnej, kolorystyce.